28.05.2012

Նրա համար երաժշտությունն ամեն ինչ է: Երգելու համար նա անգամ կիսատ է թողել կրթությունը: Երաժշտությունը նրա կյանքում փոխարինել է կորցրած մորը, անգամ, անձնական կյանքին: Նրա խռպոտ ձայնը, փոփ-արվեստի ու ջազի խառնուրդ երգերը աշխարհին են հայտնի: Նա ֆրանսուհի «մադմուազելն է, որ բլյուզ է երգում» («Mademoiselle chante le blues») , նա Պատրիսիա Կասն է:

Պատրիսիա Կասը ծնվել է 1966 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Ֆրանսիայում: Ամենափոքրն է ֆրանիսիացի Ժոզեֆի ու գերմանուհի Իրմգարդի բազմազավակ ընտանիքում (ունի 5 եղբայր, մեկ քույր):
Ընտանիքն ապրել է ծայրահեղ աղքատության մեջ: Երբ Իրմգարդը հղիացել է 7-րդ անգամ, երազել է աղջկա մասին, որոշել է անունը դնել Պատրիսիա' ի պատիվ սիրելի դերասանուհու'Գրեյս Պատրիսիա Կելիի:

Լույս աշխարհ եկած Պատրիսիան չկրկնեց իր անվանակցի 'աշխարհահռչակ դերասանուհու ուղին: Ի սկզբանե նա ավելի շատ «խուլիգան» տղայի էր նման, քան աղջկա, բայց մայրը վստահ էր' Պատրիսիան, ով արդեն այդ ժամանակ լավ ձայնային տվյալներ ուներ, կդառնա հայտնի ողջ աշխարհին, կպսակվի փառքով և օրերից մի օր դուրս կբերի իրենց ճնշող աղքատությունից:

Այն մասին, որ իրենց քաղաքում անցկացվելու է փոքրիկ տաղանդների մրցույթ, Իրմգարդն առաջիններից էր իմացել ու միանգամից որոշել էր' Պատրիսիան պիտի մասնակցի: Շաբաթներ էին անցել փորձերի մեջ, իսկ մրցույթի գիշերը ո'չ մայրը, ո'չ էլ աղջիկը աչք փակել չէին կարողացել: «Մի հուզվիր, մամ, դու ուզում էիր, որ ես պայքարեմ: Ես կպայքարեմ: Ամեն ինչ կստացվի»,- ասել էր գիշերը Պատրիսիան:

Մրցույթին ելույթ էին ունենում 4-14 տարեկան, գեղեցիկ զգեստներով փոքրիկներ, ովքեր կատակում էին, խաղեր խաղում, երբ հանկարծ հայտարարվեց 11-րդ համարի անունը' փոքրիկ Պատրիսիա: Բոլորը սպասում էին ժանեկազարդ աղջկական զգեստով հրաշքի, երբ բեմում հայտնվեց «մի անճոռնի ճուտիկ»' տղամարդու տաբատով և հսկայական գլխարկով: Զարմանքը մեծացավ, երբ աղջիկ «Գավրոշը» խռպոտ, բայց զգացմունքային ձայնով, առանց տեղից շարժվելու, մաքուր գերմաներենով սկսեց երգել հայտնի հիթերից մեկը' «Լիլի Մարլենը»:

Դահլիճը պայթեց ծափահարություններից, իսկ փոքրիկ Պատրիսիան վազեց բեմի հետևում իրեն սպասող մոր գիրկը: Բառերն ավելորդ էին: Իրմգարդը տեսնում էր իր երազանքների կատարումը: Հետո նա շարունակեց պնդել, որ աղջիկը թողնի ամեն ինչ ու երգի: 9-րդ դասարանում Պատը ընդհատեց ուսումը ու սկսեց երգել գարեջրատներում' երկար ժամանակ չհամակերպվելով այն մտքի հետ, որ հարբած այցելուները մեծ հաշվով թքած ունեին իր կատարումների վրա:

Հենց գարեջրատանը նրան նկատեցին բլյուզ երգող մի խմբի անդամները և առաջարկեցին տեղափոխվել Սաարբրյուքեն' «Ռոմի գետ» ակումբում երգելու: Պատը համաձայնեց:

Նույն ժամանակ էր, որ հայտնի պրոդյուսեր Բերնար Շվարցը գործերի բերումով հայտնվեց Սաարբրյուքենում: Նրա համար այդ վայրն իսկական ճահիճ էր: Միակ տեղը, որտեղ կարելի էր փոքր-ինչ մարդավարի հաց ուտել, նրա ատելի «Ռոմի գետ» -ն էր: Հենց այնտեղից էր մի անգամ ճաշն ավարտելուց հետո շտապում դուրս թռչել Բերնարը, երբ ուղղակի գամված մնաց աթոռին: Ինչ-որ մեկը երգում էր հայտնի Լայզայի երգերը, ոչ ավելի վատ և, սատանան տանի, գուցե ավելի լավ, քան հենց ինքը' Լայզան: Առաջին բանը, որ մտածեց Բերնարը, այդ նոր տաղանդին ճահճից մեծ բեմ բարձրացնելն ու նրա միջոցով իր դիրքերն ամրապնդելն էր:

Ելույթից հետո Պատրիսիան հանդերձարան գնաց: Այնտեղ նրան, ինչպես միշտ, սպասում էր Քրիստոֆը' մի հասարակ տղա, ով խենթի պես սիրում էր Պատրիսիային: Նա նորից սկսեց հյուսել վառ ապագայի լեգենդը, թե ինչպես իրենք կամուսնանան ու թե ինչքան երջանիկ կլինեն: Իսկ Պատի մտքին անգամ չկար ամուսնանալ Քրիստոֆի հետ. վստահ էր, որ ավելիին է արժանի ու արդեն սովորել էր անգամ չլսել տղային, երբ վերջինս խոսում էր: Հենց այդ պահին դուռը թակեց ու արդեն շեմքից Փարիզը գրավելու առաջարկ արեց Բերնարը: Չնայած Քրիստոֆի վախվորած հայացքին' Պատը համաձայնեց:

Գրավել Փարիզը միանգամից չստացվեց: Առաջին սինգլը' «Խանդոտը», անհաջողություն ունեցավ, բայց Բերնարը չէր հուսահատվում. «Ոչինչ, փոքրիկս, Մարլեն Դիտրիխի ու Էդիտ Պիաֆի ձայնով չես կորչի: Քեզ ուղղակի հիթ է պետք»: Պատրիսիան կատաղում էր այդ համեմատությունից. «Բավական է ինձ նրանց հետ համեմատես: Ես բնավ էլ ավելի վատը չեմ ու կապացուցեմ դա քեզ էլ, մյուսներին էլ»:

Եվ նա ապացուցեց: Խթանը, որքան էլ դա դաժան է հնչում, դարձավ մոր մահը: Այո', կորցնելով ամենահարազատ մարդուն, Պատը սկսեց մտածել միայն նրա մեծ երազանքը կյանքի կոչելու մասին:
«Մադմուազելը բլյուզ է երգում» հիթը թողարկվեց անմիջապես Իրմգարդի մահից հետո: Բոլոր թերթերն սկսեցին գրել նոր աստղի հայտնության մասին:

Չափահաս դառնալու օրը' դեկտեմբերի 5-ին, Պատրիսիան առաջին անգամ դուրս եկավ Ֆրանսիայի ամենամեծ բեմ' «Օլիմպիա»: Դա մեծ հաջողություն էր, որից հետո Պատը մտածում էր միայն մի բանի մասին' գտնել Բերնարին, գրկել ու ասել այն, ինչ այդքան ժամանակ թաքցրել էր, որ սիրում է նրան, նրան, ով իրեն հանեց փոսից ու դարձրեց մեծ երգչուհի: Նա վազեց ուղիղ Բերնարի գիրկը ու հազիվ կարողացավ արտաբերել. «Ես սիրում եմ քեզ, ես սիրում եմ քեզ, ես սիրում եմ քեզ»: Սիրելի տղամարդու պատասխանը իջեցրեց նրան երկնքից երկիր: Բերնարը թեթևակի խփեց նրա այտին ու ասաց. «Լավ երգեցիր, ապրես: Դե դուք այստեղ նշեք, իսկ ես տուն պիտի գնամ: Կինս սպասում է, փոքրս այսօր իրեն լավ չէր զգում»:

Քրիստոֆի մոտոցիկլետը սլանում էր Փարիզի փողոցներով: Պատրիսիան անընդհատ խնդրում էր ավելի արագ վարել: Արագությունը մոռանալ էր տալիս վիրավորանքը: Նրանք վթարի ենթարկվեցին: Քրիստոֆը այդպես էլ մահացավ' շան պես հավատարիմ Պատին: Իսկ վերջինս միայն քթի ջարդվածք ստացավ:
Հիվանդանոցից բոլորի սիրելի խուլիգան Պատի փոխարեն դուրս եկավ բոլորովին այլ մարդ: Նա խզեց պայմանագիրը Բերնարի հետ: Այդուհետ բեմ էր դուրս գալիս ոչ թե «անճոռնի ճուտիկ», այլ մի հոյակապ «սև հովազ», սեքսուալության կատարյալ խորհրդանիշ, ում տեսնելիս տղամարդիկ թեթև դող էին զգում:

Բերնարից ստացած վիրավորանքը Կասին 180 աստիճանով փոխեց: Նա հասկացավ, որ այդուհետ ապրելու է միայն կարիերայի համար: Տխուր դասը նրանից խլեց սիրահարվելու ցանկությունը:

Պատրիսիայի նոր ոճը առավել տարածեց նրա անունը Ֆրանսիայով մեկ: Բոլորը միայն նրանից էին խոսում: Անցավ որոշ ժամանակ, ու ֆրանսուհիների սրտի տիրակալ Ալեն Դելոնը ցանկացավ տեսնել այդ հրաշքին, ում մասին խոսելով էր շնչում ժամանակի Ֆրանսիան: Ալեն Դելոնը տոմս գնեց ու գնաց համերգին: «Մադմուազելը բլյուզ է երգում» երգի հենց առաջին ակորդների ժամանակ, երբ լույսերը բեմում ուրվագծեցին Պատրիսիայի ուրվագիծը, Դելոնը հասկացավ, որ արդեն վաղուց ոչ մի կին իր սրտին այդպես չէր դիպել:
Քիչ անց, երբ Դելոնը գեղեցիկ շարժումով բերած ծաղկեփունջը դրեց Պատրիսիայի ոտքերի տակ, հազիվ կարողացավ արտաբերել. «Ճաշե՞նք միասին»:

Ռեստորանում Պատրիսիան ասես անզգայացել էր, նա խմում էր թանկ կարմիր գինին այնպես, ինչպես գարեջուր կխմեր, գցում էր պատառաքաղը, ջարդում բաժակը: Նա չէր կարողանում հավատալ, որ սիրահարված հայացքով իրեն նայողն իրոք ժամանակի ամենագեղեցիկ տղամարդն է՝ ինքը' Ալեն Դելոնը: Պատրիսիան պլաններ չէր կազմում, այլ միայն վայելում էր պահը:

Իսկ այդ ամենագեղեցիկ տղամարդը իրոք սիրում էր Կասին և հանուն նրա ամեն ինչի պատրաստ էր: Երբ Պատրիսիային հանձնեցին «Տարվա ձայն» տիտղոսը, Դելոնը հաղորդավարն էր. փոխանակ նախատեսված տեքստի, նա ի լուր աշխարհի գոռաց. «Հիմա դուք կտեսնեք մադմուազել Կասին: Նա աստվածային գեղեցկությամբ օժտված կին է և մեծ երգչուհի: Ես սիրում եմ նրան»:

Փարիզը շոկի մեջ էր: Ինչպիսի ազնիվ անամոթություն: Ախր Դելոնին տանը սպասում էր հղի ընկերուհին' հոլանդուհի Ռոզալին:

Պատրիսիան վախեցավ: Նա չէր ցանկանում, որ ավելորդ աղմուկ բարձրանա. դա կարող էր վնասել իր կարիերային: Պատը սկսեց մերժել Դելոնին, չգնալ ժամադրություններին, հետ ուղարկել ծաղիկները, իսկ ավելի ուշ ուղղակի երգեց իր մերժման մասին' «Ես քեզ Դուք եմ ասում»: Բաժանումը ծանր էր եկուսի համար էլ: Պատրիսիան նորից մենակ մնաց:

Նրա կարիերան աճում էր անասելի թափով, իսկ մենակությունն ու թախիծը նրա աչքերում աշխատում էին հօգուտ խորհրդավոր կնոջ կերպարին: Հերթական համերգից առաջ Պատրիսիան արդեն պատրաստվում էր բեմ դուրս գալ և վերջին անգամ իրեն հայելում էր նայում, երբ իր արտացոլանքի կողքին տեսավ տղամարդու լայն ժպիտ: Նրա հետևում կանգնած էր բելգիացի կոմպոզիտոր Ֆիլիպ Բերգմանը: «Դուք ո՞վ եք: Ի՞նչ եք ուզում»,-շփոթվեց Պատրիսիան: Ի պատասխան հնչեց. «Ֆիլիպ Բերգման, ուրախ եմ ծանոթության համար»: Նրանք մեկ րոպե լուռ նայեցին իրար, հետո սկսեցին ծիծաղել: Պատրիսիան արդեն բեմ էր վազում, երբ Բերգմանը հետևից գոռաց. «Եկեք զբոսնենք համերգից հետո: Ես կգամ Ձեր հետևից»:

Նրանք զբոսնեցին, համբուրվեցին… Ֆիլիպը միշտ նրա կողքին էր: Նա Պատրիսիայի համար անգամ մորը փոխարինեց: Եթե առաջ փոքրիկ Պատը երգելուց հետո մոր գիրկն էր վազում, ապա այժմ վազում էր Ֆիլիպի ամուր ձեռքերի մեջ: Նրանք անբաժան էին: Բերգմանը ամեն կերպ հարմարվում էր Կասի գրաֆիկին, անվերջանալի շրջագայություններին, բայց մի օր նա սկսեց պնդել, որ ամուսնանալու և երեխաներ ունենալու ժամանակն է: Պատրիսիան միայն այդ մտքից քիչ մնաց խելագարվեր' իսկ բե՞մը: Նա վախեցավ թողնել գործը ու հրաժարվեց: Ֆիլիպը այլևս չէր դիմանում: Նա դարձավ առաջին տղամարդը, ով լքեց Կասին. «Այս կինը քարից է: Նա կախվածություն ունի կարիերայից»: Հեռացող Բերգմանի հետևից Պատրիսիան գոռաց. «Ես մի'շտ պիտի երգեմ… Լսու՞մ ես… Ինչ էլ որ դա արժենա»:

Իսկ արժեքը անասելի մեծ էր ու թանկ նստեց Կասի վրա: Նա այժմ մենակ է: Երգում է, բայց ինքն էլ գիտի, որ այլևս հնարավոր չէ կրկնել 90-ականների բումը: Կասը մի քանի անգամ պապարացիների տեսախցիկի առաջ է հայտնվել ամուսնացած տղամարդկանց հետ, բայց ո՞վ կհամաձայնի կորցնել ընտանիքն ու երեխաներին հանուն մի կնոջ, ով կարիերային է զոհել ամեն բան, անգամ, իսկական ու մաքուր զգացմունքները:

Նա դատապարտել է իրեն միայնության: Ասում են' ուզում է երեխա ունենալ, բայց փոքիրիկի փոխարեն ամենուր հետն է տանում արջուկին, որ մահից առաջ թողել է մայրը, իսկ տանը նրան սպասում է շունը' Տեկիլան, որին Կասը խնամում է ու սիրում, ինչպես հարազատին:

Փողն ընդամենը հեշտացնում է կյանքը, բայց այն դեռ երջանկություն չէ, քանի որ իսկական երջանկությունը չի գնվում:

Երգել նշանակում է բեմ բարձրանալ, գայթակղել հանդիսատեսին, էներգիան թափել դահլիճ, դառնալ հռչակավոր:

Ինձ համար ամենակարևորը ազատությունն է: Ես չեմ պատկանում որևէ մեկին, այլ միայն ինձ:

Միակ բանը, որ սազում է անխտիր բոլորին, սերն է:

Գեղեցիկ ձայնը հրաշքներ է գործում:

Գեղեցկությունը դեռ բնավ էլ երջանկություն չէ: Երջանկությունը սիրված լինելն է:

Ժամանակակից կնոջը չեն բավականացնում կանացիությունն ու հմայքը, իսկ ժամանակակից տղամարդուն' էլեգանտությունն ու լավ վարվելակերպը:

Լարա Առաքելյան

Դիտվել է 9567 անգամ

11.06.2026
Ֆրանսիական իշխանությունները հատուկ բացառություն արեցին. բանն այն է, որ Նորմանդիայում գտնվող ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկված Մոն Սեն-Միշելում գրեթե 1000 տարի խստիվ արգելված է ցանկացած մասնավոր միջոցառում անցկացնելը:

08.05.2026
Հոլիվուդյան այս գեղեցկուհուն ներկայացնելու կարիք չկա։ Շերոն Սթոունն ամենահմայիչ և սեքսուալ կանանցից մեկն է, ով, չնայած իր տարիքին, մնում է անգերազանցելիորեն նրբագեղ, բացառիկ և ցանկալի։

09.04.2026
Հիմա նա պայքարում է նվազագույն շարժումներ կատարելու ունակությունը վերականգնելու՝ առանց ցավի մի բաժակ ջուր վերցնելու, կռանալու, ևս մեկ քայլ անելու համար:

25.03.2026
Աստղը որոշեց արմատապես երիտասարդանալ և առաջին անգամ ցուցադրել է գործընթացի ողջ ուղին։

04.03.2026
«Ես հարյուր տարեկան եմ և այսօր էլ հաշվետու եմ» խորագիրը կրող ցուցահանդեսը նվիրված է հայ մոդեռնիզմի ամենահաստատուն ու հետևողական ճարտարապետներից մեկի՝ Մարտին Միքայելյանի ծննդյան 100-ամյակին:

04.02.2026
Աբբին և Բրիթանին 35 տարեկան են։ Չնայած իրենց յուրահատկությանը, քույրերն ապրում են լիարժեք կյանքով։