03.05.2012

LN-ի հյուրասրահում է դերասան Սերգեյ Դանիելյանը:

-Ձեր հոդվածներից մեկում գրում եք. «Մեզանում, այսպես ասած, սեքս չկար և չկա»: Ի՞նչ նկատի ունեք:

-Դե դա, անշուշտ, մի քիչ հումորով եմ գրել, եթե սեքս չկար, ապա որտեղի՞ց ենք ծնվել մենք (ծիծաղում է-LN): Նկատի եմ ունեցել սեքսի մշակույթը, որը շատ ժողովուրդների մոտ բացակայում է, քանի որ այն օգտագործվում է միայն իբրև բազմանալու միջոց: Իսկ մարդը կենդանուց տարբերվում է հենց նրանով, որ սեքսը կարող է օգտագործել ոչ միայն բազմանալու նպատակով, այլև հաղորդակցվելու: Հայաստանում մարդկային շփումների ոլորտում զգացվում է այս բացը' սկսած սեռական դաստիարակությունից:

-Բազմանալու մասին մի առիթով ասել եք' եթե սերունդը որակյալ չէ ու ստացվում է, որ երեխա ենք ունենում քանակի համար, ավելի լավ է՝ չունենալ: Չե՞ք կարծում, որ քանակի համար լույս աշխարհ եկած սերունդն էլ վաղը իր հերթին չի կարողանա որակ ապահովել:

-Կարծում եմ' կկարողանա: Կամաց-կամաց կփոխվի, որովհետև ցիվիլիզացիա ասածը ենթադրում է, որ երեխան ծնողից այնուամենայնիվ մի քայլ առաջ է կանգնած: Անկախ ամեն ինչից, հաջորդ սերունդը միշտ նախորդից առաջադեմ է: Եթե ես հիմա ինձ ինչ-որ հարցերում սահմանափակում եմ, իմ երեխան շատ ավելի ազատ է մտածում: Այսպիսի դրական տեղաշարժերը կյանքի օրենքն են:

-Մի առիթով խոսել եք կանանց «գլամուրության» ու «ավանդականի» հակադարձության մասին: Ինչու՞ է հայ կանանց մեծամասնությունը բաժանված երկու խմբի' կամ «գլամուր», կամ «խալաթով»:

-Ախր գլամուրն էլ է խալաթով: Իրենց վրայից էլ է ճաշի հոտ գալիս:

- Ըստ Ձեզ, ո՞րն է ոսկե միջինը:

- Ես կասեի' ոսկե միջինը չկա, որովհետև հայ հասարակությունն ու հասարակական կյանքն ամբողջությամբ բևեռացված են: Այս ոլորտը բևեռացված լինելու իմաստով բացառություն չէ: Ոսկե միջինի հասնելու համար անհրաժեշտ է, որ ժամանակ անցնի: Գուցե կարելի է նաև ինչ-որ մեթոդներով պայքարել, բայց ի՞նչ պայքարես …

-Այ ասում եք' «ի՞նչ պայքարես…»: Ձեր հոդվածներում էլ եմ հաճախ հանդիպել այդ վախենալու խնդրին (օրինակ' գրում եք «…անունը իհարկե չեմ ասում, որովհետև ապրում ենք ջունգլիներում, և չես ուզում ժամանակից շուտ մորգում հայտնվել…» և այլն): Եթե վախենում եք անգամ Դուք, որ ամբիոն ունեցող մարդ եք, ի՞նչ պահանջել մյուսներից:

-Երբեմն, իրոք, չգիտեմ: Հաճախ պատի ես դեմ առնում, ագրեսիայի ես հանդիպում ու հասկանում ես, որ պաշտպանված չես: Չգիտեմ… Երևի պետք է, որ ամեն մեկն իր տեղում գոնե մի քիչ չվախենա, կամ ծնվի գժերի մի սերունդ, որ ընդհանրապես չգիտի՝ վախն ինչ է ու ամեն ինչ գլխի վրա շուռ տա: Բայց դա արդեն եկողների խնդիրն է, ես իմ հաշիվները մաքրել եմ (ժպտում է-LN):

-Հիշեցի Ձեր հարցազրույցներից մեկը, որտեղ «Եթե Դուք լինեիք ՀՀ նախագահ, ի՞նչ կանեիք» հարցին պատասխանում եք «Միանգամից ինքնասպան կլինեի»…

-Իմ պատասխանատվության զգացումը չափազանց մեծ է: Եթե նախագահ լինեի, կտեսնեի՝ ինչ է կատարվում, կհասկանայի, որ անկարող եմ փոխել ու… Չէ, չէի կարողանա: Հենց սրա համար է, որ ես ընտրել եմ ամենաանպատասխանատու մասնագիտությունը' դերասան: Բժիշկ չեմ, որ իմ պատճառով մարդ մահանա, կրթության նախարար չեմ, որ մեկ էլ տեսար իմ սխալի պատճռով մի ամբողջ սերունդ դեբիլ մեծացավ:

-Իսկ ո՞վ կարող է ստանձնել այդ պատասխանատվությունը: Գուցե կանա՞յք:

-Այո, ես կուզեի, որ ձևավարվեր կանանց հասարակություն: Մայրիշխանությունից լավ բան չեմ պատկերացնում: Ղեկավարման համակարգում կանայք տղամարդկանիցից նախընտրելի են. կինն ավելի պատասխանատու է, քանի որ ինքը սերունդ է դաստիարակում, ծնունդ է տալիս: Եթե որևէ կին անգամ դեռևս երեխա չունի, միևնույնն է նրա սիրտը յուրաքանչյուր զինվորի համար ցավում է: Դրա համար կանայք երբեք պատերազմ չեն հրահրի: Նրանք ավելի հետևողական են, խնայող, տնտեսվարող: Տղամարդիկ հակառակն են' տաքգլուխ ու հաճախ' 10 տարեկան երեխայի հոգեբանությամբ: Մեր ղեկավարման բոլոր օղակներում պետք են կանայք ու նոր կանայք, որոնք դեռ չեն կորցրել սեռական հմայքը. այո, դա էլ է պետք քաղաքական գործչին:

-Երևում է, որ լավ գլուխ եք հանում կանանց հոգեբանությունից: Սրան նպաստու՞մ է արդյոք այն, որ երկու տարբեր սերիալներում նկարահանվում եք կանանց դերերում: Այս դերերի միջոցով կնոջ մեջ ի՞նչ նոր բան բացահայտել Ձեզ համար:

-Կարող եմ ասել, որ բացահայտել եմ ոչ թե դերերը խաղալու ընթացքում, այլ ընդհանրապես կանանց շատ եմ ուսումնասիրել. ինձ միշտ հետաքրքրել է նրանց «մազալու» հոգեբանությունը: Շրջապատումս շատ են զարմանում, երբ տեսնում են, որ կնոջ մասին մի շատ նուրբ դատողություն եմ անում:

-Ավելի մասնավոր օրինակներ կբերե՞ք:

-Դե օրինակ, երբ երկու կին հանդիպում են, հանգիստ կարող է նման խոսակցություն ծավալվել. « Վայ, բարև: Աղջի, էս ինչ սիրուն լիֆ ես առել: Ինչ էլ լավ ա նստում: Բա քանիսո՞վ ես առել….»: Պատկերացնո՞ւմ եք' նման խոսակցություն լինի, ասենք, շալվարի մասին, բայց տղամարդկանց մեջ (ծիծաղում է-LN): Մի խոսքով' կանայք ունիկալ երևույթներ են:

Լարա Առաքելյան

Դիտվել է 11576 անգամ

25.09.2026
Նրանք միշտ խոսում էին միաժամանակ՝ օգտագործելով նույն արտահայտությունները և նույնիսկ նույն երազներն էին տեսնում ։ Նրանք նաև սիրահարվել էին նույն տղամարդուն, և դա ողբերգություն էր։

12.08.2026
Հոլիվուդյան ոճաբան Լեսլի Ֆրիմարը կարմիր գորգի համար հագցնում է Հոլիվուդի գեղեցկ սեռի մեկ երրորդին:

01.03.2026
Գինու ավանդույթներով հայտնի Հայստանում վերջին տարիներին գինեգործությունը նոր շունչ է առել, երբ հայրենական արտադրողների թիվն աննախադեպ աճ գրենցեց՝ իր հետ բերելով առողջ մրցակցություն, նոր ապրանքանիշեր, համեր, լուծումներ։

14.01.2026
Ձմռան ցուրտ եղանակին մարդիկ ավելի հաճախ են սկսել քարտեզի վրա փնտրել վայրեր, ուր այցելելով կարող են ցրել սառն անկումային տրամադրությունը, տարվա այս եղանակը կարճել մեկ այլ եզերքում՝ բացահայտելով նորը:

24.12.2025
Նրա քառատողերի մեկնաբանները պնդում են, որ այս ժամանակաշրջանը նշանավորվում է մի քանի նշանակալի մարգարեություններով՝ սկսած տիեզերական սպառնալիքներից մինչև տեխնոլոգիական և բժշկական առաջընթացներ։

28.10.2025
Ֆրանսիացի նորաձևության հայտնի դիզայներ Քրիստիան Դիորը սիրում էր ասել, որ չկան անհրապույր կանայք։ Կան միայն այնպիսիները, ովքեր չեն կարողանում ընդգծել իրենց գրավչությունը։