04.12.2012

  LN-ի հյուրասրահում է ռեժիսոր, պրոդյուսեր Սուրեն Թադեւոսյանը:

-Այժմ գտնվում եք ԱՄՆ-ում, կպատմե՞ք Ձեր գործերից, ինչո՞վ եք զբաղվում այնտեղ: 

-Վեց ամիս է, ինչ տեղափոխվել եմ ԱՄՆ, աշխատում եմ «Best TV» հեռուստաալիքում, կարող եմ ասել` կարճ ժամանակում շատ մեծ հաջողություններ ենք ունեցել, համարում եմ` իմ միսիան կատարված է. ես բավարարված եմ Լոս Անջելեսում կատարած իմ աշխատանքով:

-Իսկ ո՞րն էր Ձեր միսիան:

-Ես հեռուստաալիքի գլխավոր պրոդյուսերն եմ, պատասխանատու եմ`  ալիքի ռեյտինգը բարձրանա, հաղորդումները, նախագծերը  շատանան, լավանան, որպեսզի մարդիկ դեմքով շրջվեն դեպի մեր հեռուստաալիքը, իսկ դա մեզ հաջողվեց միանշանակ:

 -Մեզ մոտ` Հայաստանում, հաճախ կարելի է լսել` ինչ պահանջարկ կա, դա էլ մատուցվում է: Այդտեղի հեռուստադիտողն ինչպիսի՞ն է, պահանջկո՞տ է ի տարբերություն մերոնց:

-Մեր`  այսինքն Հայաստանի հեռուստադիտողը շատ ավելի շատ խնդիրներ ունի, ինձ թվում է` Հայաստանում հեռուստաընկերությունները շատ ավելի փոքր տեղ են գրավում մարդկանց կյանքում, քան այլ տեղերում: Դա մի կողմից բնական է. սփյուռքում ապրող հայերի համար հայրենիքի հետ միակ կապը երեւի թե հայկական հեռուստաալիքներն են:

- Իսկ մասնագիտական գործունեության ընթացքում եղե՞լ են պահեր, որ զղջաք այդ դաշտում լինելու համար:

-Ո՛չ, երբեք: Սա մի աշխատանք է, որ անում ես ամեն օր, ամեն ժամ, ամեն րոպե, առանց հանգստյան օրերի: Նույնիսկ եթե դու աշխատանքի վայրում չես ֆիզիկապես, միեւնույն է, ուղեղդ չի անջատվում անընդհատ մտածելուց` ինչ անել` ավելի լավ լինի: Ես սիրում եմ իմ աշխատանքն ու ասեմ ավելին` անհնար է կատարել այս աշխատանքն  առանց սիրելու, համենայն դեպս անհնար է լավ անել:

-Հայաստան  վերադառնալ չե՞ք պատրաստվում:

-Ես շուտով վերադառնում եմ Հայաստան. ստացել եմ առաջարկ մի հեռուստաընկերության սեփականատիրոջից գլխավորելու ու էլ ավելի զարգացնելու այդ հեռուստաալիքը: Հաճույքով ընդունել եմ առաջարկը. սիրում եմ իմ աշխատանքն ու կարծում եմ` հետաքրքիր անելիքներ ունեմ այդտեղ, նաեւ մեծ ուրախությամբ եմ ընդունել, որովհետեւ միշտ ցանկացել եմ ապրել ու աշխատել իմ հայրենիքում:

-Ո՞ր հեռուստաալիքի  մասինն  է խոսքը, եթե գաղտնիք չէ:

-Դեռ չեմ ուզում ալիքի անունը տալ, բայց կասեմ, որ դեկտեմբերի կեսերից կլինեմ Հայաստանում ու կսկսեմ աշխատանքս`  հույս ունենալով, որ մի քանի ամսից հեռուստադիտողը եթերից կզգա դրական փոփոխություններ:

- Լինելով դրսում ու ծանոթ լինելով դրսի ռեժիսորների  հետ, ռեժիսորական դաշտին` կասե՞ք , թե մեզ մոտ ամենամեծ թերացումներն ու բացերը հատկապես  որտեղ են:

-Խնդիրներն իրականում շատ են ե՛ւ Հայաստանում, ե՛ւ այստեղ` ԱՄՆ-ում, պարզապես այստեղ ամեն ինչ շատ ավելի լավ է կազմակերպված, օրինակ` չես տեսնի` շինարարը գնի տեսախցիկ ու դառնա ռեժիսոր: Ռեժիսոր դառնալու համար շատ դժվար ու երկար ճանապարհ պետք է անցնես, սակայն հիմնական պատճառն ինձ թվում է  ֆինանսավորման մեջ է. փոքր հայկան բյուջեով դժվար է նկարահանել այն, ինչ նկարահանում են այստեղ հարյուրապատիկ ու հազարապատիկ ավել գումարներով, դա չի կարող չազդել, իսկ որակյալ ու գրագետ ռեժիսորներ կան նաեւ Հայաստանում:

- Իսկ որո՞նք են այն ամենամեծ դժվարությունները, որոնց բախվել եք ՝ապելով դրսում:

-Կարոտը դեպի իմ քաղաքը, իմ ընկերները:

-Հրատարակվել է Ձեր առաջին գիրքը` «12.12.12», որը սկզբում եղել է ֆիլմի սցենար, բայց ինչ-ինչ պատճառներով  չի  նկարվել, իսկ ֆիլմն ապագայում նկարելու նպատակներ կա՞ն :

-Հնարավոր է, բայց ես չեմ ուզում մնալ այդ գրքի, այդ աշխատանքի «տակ», այսինքն` ես շարունակում եմ ապրել ու ինձ հետաքրքրում է նոր բաներ ստեղծելը. հիմա նոր ֆիլմի սցենար եմ գրում ու հույս ունեմ`կկարողանամ գումար գտնել` ֆիլմը նկարահանելու համար: Իսկ «12.12.12» -ը շատ ասելիք ունի մարդկանց, ես հեշտ չեմ նրան «ծննդաբերել», բայց համարում եմ`արժեր այդ բարդությունները հաղթահարել. գիրքն ասելիք ունի:

-Գրքում ասվում է, որ աշխարհի վերջը վաղուց է եղել, պարզապես մարդիկ դեռ չեն գիտակցել, կպարզաբանե՞ք: Դրանք Ձեր իրական պատկերացումնե՞րն են աշխարհի ու մարդկանց մասին, որոնք էլ իրենց արտացոլումը գտել են գրքում:

-Բնականաբար, ես իրոք հավատում եմ այն ամենին, ինչ գրում եմ, այլապես  ստում եմ…  Շատ դժվար է կարճ ներկայացնել`ինչ նկատի ունեմ՝ ասելով, որ աշխարհի վերջն իրականում վաղուց է եղել: Պետք է կարդալ գիրքը` միտքս հասկանալու համար, ի վերջո մեկ տարուց ավել մշակած գիրքը դժվար է մի քանի նախադասությամբ ներկայացնել:

- Ի՞նչն է մեր այս ժամանակներում Ձեզ ամենաշատը սարսափեցնում:

-Անգրագիտությունը. այն միշտ է եղել, բայց հիմա սկսում է նորմալ ընդունվել, դա իրոք սարսափելի է, ու խոսքս վերաբերում է բոլոր բնագավառներին:

-Կա՞ն Ձեզ համար սկզբունքներ, որոնցով առաջնորդվում եք եւ ոչ մի դեպքում դրանք չեք խախտի:

-Չխաբել աշխատանքի մեջ, չխաբել հեռուստադիտողին, ընթերցողին, երգչին, այն մարդուն, ով տվյալ պահին քո ստեղծածի սպառողն է, չխաբել: Իհարկե, հարաբերական եմ ասում. նկատի ունեմ`լինել ազնիվ, ինչը ես կիրառում եմ նաեւ կյանքում:

-  Ըստ Ձեզ` մարդն ինչպե՞ս պետք է ապրի, որ երջանիկ լինի:

-Աշխարհի բոլոր փիլիսոփաները հազարամյակներ շարունակ փորձել են գտնել այդ երջանկության բանաձեւը…… Ես ունեմ երջանկության իմ բանաձեւը, այն է` հնարավորություն ունենալ զբաղվել սիրած գործով, այդ աշխատանքով ապահովել քեզ ու քո մտերիմ մարդկանց, եւ ունենալ կողքիդ քեզ համար ամենակարեւոր մարդուն, ում կսիրես ու կլինես սիրված:

Հարցազրույցը՝ Շողիկ Գալստյանի

Աղբյուր` LADYNEWS.am

Դիտվել է 10526 անգամ

25.09.2026
Նրանք միշտ խոսում էին միաժամանակ՝ օգտագործելով նույն արտահայտությունները և նույնիսկ նույն երազներն էին տեսնում ։ Նրանք նաև սիրահարվել էին նույն տղամարդուն, և դա ողբերգություն էր։

12.08.2026
Հոլիվուդյան ոճաբան Լեսլի Ֆրիմարը կարմիր գորգի համար հագցնում է Հոլիվուդի գեղեցկ սեռի մեկ երրորդին:

01.03.2026
Գինու ավանդույթներով հայտնի Հայստանում վերջին տարիներին գինեգործությունը նոր շունչ է առել, երբ հայրենական արտադրողների թիվն աննախադեպ աճ գրենցեց՝ իր հետ բերելով առողջ մրցակցություն, նոր ապրանքանիշեր, համեր, լուծումներ։

14.01.2026
Ձմռան ցուրտ եղանակին մարդիկ ավելի հաճախ են սկսել քարտեզի վրա փնտրել վայրեր, ուր այցելելով կարող են ցրել սառն անկումային տրամադրությունը, տարվա այս եղանակը կարճել մեկ այլ եզերքում՝ բացահայտելով նորը:

24.12.2025
Նրա քառատողերի մեկնաբանները պնդում են, որ այս ժամանակաշրջանը նշանավորվում է մի քանի նշանակալի մարգարեություններով՝ սկսած տիեզերական սպառնալիքներից մինչև տեխնոլոգիական և բժշկական առաջընթացներ։

28.10.2025
Ֆրանսիացի նորաձևության հայտնի դիզայներ Քրիստիան Դիորը սիրում էր ասել, որ չկան անհրապույր կանայք։ Կան միայն այնպիսիները, ովքեր չեն կարողանում ընդգծել իրենց գրավչությունը։